कांय जाणांच्या जिविताच्या मार्गाची वळख जातकच तांची तांक, वेवसायाचेर मोग आनी विवेकबुद्दीन केल्ल्या वावराक लागून व्हड यश मेळटा हें तुमकां समजता. तुर्कमेनाबात रेल्वे वेवसायीक शाळेचो संचालक आल्तीबाई कार्याग्द्येव हो ह्या लोकां मदलो एक. ताच्या जायत्या वर्सांचो अणभव आनी ताच्या वावराक आशिल्लो समर्पण तरणाट्या पिळगे खातीर एक आदर्श म्हूण काम करता.
आल्तिबाई कार्याग्द्येवान आपल्या जिविताचो म्हत्वाचो भाग रेल्वे उद्देगाक ओंपलो, ताणें वेगवेगळ्या उद्देगांत फुडारपणाचीं पदां सांबाळ्ळीं. सुमार ३९ वर्सांच्या कामाच्या अणभवांत ताणें आपल्या वेवसायांतल्या गुंतागुंतांचेर प्रभुत्व मेळयलें, अणभवाची गिरेस्तकाय एकठांय केली आनी अणभव आशिल्ल्या तज्ञांतलो एक जालो.
आयज तो मुखेली आशिल्ली शिक्षणीक संस्था रेल्वे उद्देगांत मागणी आशिल्ल्या वेगवेगळ्या खाशेलपणांचें सुरवातीचें वेवसायीक प्रशिक्षण दिता. हांगा ते डिझेल इंजिन चालक सहाय्यक, स्टेशन अटेंडंट, रेल्वे संचारण आनी वीज पुरवण उपकरणां स्थापन करपी इलेक्ट्रीशियन तशेंच गाडयो निरिक्षक आनी दुरुस्ती करपी लोकांक प्रशिक्षण दितात.
रेल्वे उद्देगाचें सुटसुटीत कार्यपद्दत ह्या दर एका वेवसायाक खासा म्हत्व आसा. देखून शिक्षणीक संस्थेचें एक म्हत्वाचें काम म्हणल्यार फकत सैध्दांतिक गिन्यान विद्यार्थ्यांक हस्तांतरीत करप न्हय, तर तातूंत वेवसायीक कुशळटाय, जापसालदारकेची भावना आनी कामाची आवड तयार करप.
शिक्षणीक संस्थेच्या कार्यावळीं खातीर, तरणाट्या तज्ञांचें प्रशिक्षण आनी वेवसायीक परंपरा चालू दवरपा खातीर आल्तीबाय कार्याग्द्येव्ह हाच्या जायत्या वर्सांच्या अणभवाक खूब म्हत्व आसा. “बापायचें कसब हें पुता खातीर योग्य दायज” ही लोकबुद्धी पिळगेंतल्यान पिळगेक वचपी कामाच्या अणभवाचे मोल, वेवसायाक आदर आनी मार्गदर्शनाच्या परंपरांचें मोल उक्तें करता.
