दुरसुन झुमाएवा फकत वेवसायीक वावराक लागून न्हय, तर इतिहास, राश्ट्रीय दायज आनी आदल्या काळांतल्या गूढ पानांची आवड आशिल्ल्यान वळखतात. हलाच एट्रॅपाच्या लेबाप शेतकार संघटनेंत मशीन ऑपरेटर म्हणून काम केल्ल्या वर्सांनी लेगीत तिणें आपलो फुकट वेळ आपल्या मूळ गांवाच्या इतिहासाचो अभ्यास करपाक, फाटल्या घडणुकांची आनी इतिहासीक व्यक्तींची म्हायती एकठांय करपाक दिली.
सगळ्यांत पयलीं तिचें लक्ष तिच्या मूळ गांवाच्या भूतकाळा कडेन ओडलें, व्हड देशभक्तीच्या झुजांत वांटो घेवपी गांवच्या वांगड्यांची जिवीत मार्ग तशेंच झुजांत आपले इश्ट सोडून गेल्ल्या बायलांक जे अडचणी सोंसचे पडले. गांव आनी एट्रॅप ह्या वाठारांत आशिल्ल्या पुर्विल्ल्या किल्ल्यांनी मेळिल्ल्या इतिहासीक सोदांतय दुरसुन जुमाएवाक खूब आवड आशिल्ली. ही मोलादीक म्हायती अभ्यास करून आनी एकठांय करून तिणें आपल्या मूळ भुंयच्या इतिहासीक दायजाची चड खोलायेन वळख करून घेवपाचो यत्न केलो.
इतिहास आनी संस्कृतायेची आवड दुरसुन झुमाएवाक नव्या वेवसायीक मार्गाचेर धाडली. १९८५ वर्सा गारा सेयितलीव्हच्या नांवान तेन्नाच्या अश्गाबत सांस्कृतीक आनी शिक्षणीक महाविद्यालयाच्या ग्रंथालय विभागांत तिणें प्रवेश घेतलो. शिक्षण येसस्वीपणान पुराय करून तिणें ग्रंथालयीन म्हणून आपली कारकीर्द चालू दवरली.
अशे तरेन हेतून आपले आवडी प्रमाण दुरसुन झुमाएवान आपल्या सपनाचे दिकेन म्हत्वाचें पावल उखल्लें. इतिहासीक आनी संस्कृतीक मुल्यांचो अभ्यास करपाची इत्सा मनशाक नवी संदी उक्ती करता हें तिच्या जिविताच्या मार्गांतल्यान दिसून येता.
