Дурсун Ҷумъаева на танҳо бо фаъолияти касбӣ, балки бо шавқу рағбати худ ба таърих, мероси миллӣ ва саҳифаҳои пурасрори гузаштагон машҳур аст. Вай хануз дар солхои дар артели хочагии кишлоки вилояти Ленпнобод механизатор шуда кор карданаш хам вакти холии худро ба омухтани таърихи кишлоки зодгохаш, чамъ кардани маълумот дар бораи вокеахои гузашта ва шахсиятхои таърихй бахшид.
Диккати уро пеш аз хама ба гузаштаи дехаи зодгохаш, рохи хаёти хамдехагон, ки дар Чанги Бузурги Ватанй иштирок доштанд, инчунин ба душворихое чалб намуд, ки заноне, ки дар чанг наздикони худро аз даст додаанд. Дурсун Ҷумъаева низ ба бозёфтҳои таърихие, ки дар қалъаҳои бостоние, ки дар ҳудуди деҳа ва этрап ҷойгир шудаанд, таваҷҷуҳи зиёд дошт. Вай бо омухтану чамъоварии ин маълумоти пуркимат кушиш мекард, ки бо мероси таърихии диёри худ чукуртар шинос шавад.
Шавку хавас ба таъриху маданият Дурсун Чумъаеваро ба рохи нави касбй фиристод. Соли 1985 ба шуъбаи китобхонаи техникуми маданию маърифатии Ашкобод ба номи Гара Сейитлиев дохил шуд. Таҳсилро бомуваффақият хатм намуда, фаъолияти худро ҳамчун китобдор идома дод.
Хамин тавр, Дурсун Чумъаева максаднок аз паи шавку хаваси худ ба суи орзуи худ кадами мухим гузошт. Роҳи зиндагии ӯ нишон медиҳад, ки хоҳиши омӯзиши арзишҳои таърихию фарҳангӣ барои инсон имкониятҳои нав мекушояд.
