লেবাপ ভেলাতৰ কৃষিভূমিত পানী যোগান ধৰাত জিলিচবাই আৰ্না খালে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। বেৰেকেট কৃষক সন্থাৰ ভূখণ্ডৰ মাজেৰে বৈ যোৱা খালটোৱে ভেলাতটোৰ উত্তৰ অংশৰ শস্য অঞ্চলত জলসিঞ্চনৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।
অভিজ্ঞ মিৰাপ মাষ্টাৰ আমাংগেলডি শুকুৰভ প্ৰতিদিনে পুৱা গাঁৱৰ ওচৰতে চলি থকা খালটোৰ এটা অংশলৈ আহি পানীৰ সোঁত চাই থাকে। বহু বছৰীয়া অভিজ্ঞতাৰ ভিত্তিত তেওঁ পানীৰ স্তৰ, প্ৰবাহৰ শক্তি আৰু আয়তনৰ পৰিৱৰ্তন নিৰ্ণয় কৰে।
মিৰাপৰ মতে, যোৱা কিছুদিনত খালটোৰ জলপৃষ্ঠ কিছু বৃদ্ধি পাইছে। বৰ্তমান জলসিঞ্চনে মূলতঃ মধ্যৱৰ্তী শস্য আৰু ইতিমধ্যে গজি উঠা শীতকালীন ঘেঁহু থকা পথাৰসমূহ সামৰি লয়। প্ৰায়বোৰ পথাৰত প্ৰয়োজনীয় পৰিমাণৰ পানী যোগান ধৰাটো শৰৎকালীন শস্যৰ স্বাভাৱিক বিকাশৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰ্ত।
শৰৎ কালত ৰাতিপুৱা বতৰ শীতল আৰু দুপৰীয়া উষ্ণ হ’লে খালটো সুখদায়কভাৱে শীতল হৈ থাকে। বৈ যোৱা পানী, উপকূলীয় গছ-গছনি আৰু পুৰণি উইলো গছবোৰে এই ঠাইখনক এক বিশেষ সৌন্দৰ্য্য প্ৰদান কৰে।
স্থানীয় বাসিন্দাসকলৰ মাজত "গিলিচবে আৰ্না" নামেৰে পৰিচিত এই খালটো তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষৰ পৰা উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে পোৱা জলসিঞ্চন ব্যৱস্থাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ। ইয়াৰ জলসম্পদৰ যুক্তিসংগত ব্যৱহাৰ, খালটোৰ অৱস্থা নিৰীক্ষণ আৰু কৃষিভূমিত সময়মতে পানী দিয়াটোৱেই হৈছে চহকী ফচল লাভৰ মূল চৰ্ত।
